Lezen, delen, eten

SAMENLEZENDELENETENZo aan het begin van een nieuw seizoen stelt ik mezelf altijd weer de vraag: Waar gaat het nu echt om in kerk-zijn? Want voor je het weet ben je als predikant weer bezig om  jezelf en de gemeente weer de weken door te managen. Er is altijd zoveel te regelen en te doen en te vergaderen! Maar ik wil helemaal geen manager zijn. En daarom: wat doet er nu echt toe in de kerk?

En nu heb ik het gevoel dat ik een inspirerend antwoord heb gevonden. Dat antwoord kwam ik op het spoor door twee dingen met elkaar te combineren. Eerst was er deze gedachte: christenen herken je niet aan de overtuigingen die ze onderschrijven, maar aan de praktijken waarin ze participeren. Al te lang hebben we gedacht dat christen zijn vooral te maken had met het hebben van een set overtuigingen over God, de bijbel, de kerk en de wereld. Maar het gaat om een set praktijken: wat we doen en hoe we dat doen, dát maakt het verschil.

En toen, het tweede, was daar een PKN-voorganger die op een conferentie zei: ‘Woord en sacramenten, dat moet ons genoeg zijn!’ Woord, Doop en Maaltijd. Ik zag opeens dat dat praktijken waren: dingen die we als christenen samen doen om te groeien in geloof en om te oefenen in het goede leven. Wat nu als we Woord, Doop en Maaltijd niet opsluiten in onze zondagse liturgie, maar de kern, de ziel ervan meenemen in ons dagelijkse leven? En zo kwam ik bij deze drieslag als kern van kerk zijn en christen zijn: samen lezen, samen delen, samen eten.

Samen lezen: telkens opnieuw, op allerlei manieren moet het goede nieuws gehoord en gelezen worden, dat nieuws over die andere wereld, de wereld van God, die tegelijk ook zo dichtbij is. Laten we meer samenleesmomenten creëren! Samen delen: doop betekent toch dat je deelt in het heil van Jezus, dat je deel uitmaakt van zijn lichaam? En dat betekent toch dat we ons leven gaan delen, ons hartm onze zorgen, onze moeiten, onze aanvechtingen? Laten we meer samendeelmomenten creëren! Samen eten: zou er niet een onzichtbare maar tegelijke heel reële verbinding tussen al onze maaltijden en eetmomenten en die ene maaltijd die zo vol is van Jezus en zijn korninkrijk?  Laten we meer sameneetmomenten creëren!

Ik hoop van harte dat dat gaat gebeuren, in de kerk, in de kerkdiensten (als oefenplek) maar veel meer nog op allerlei andere momenten en plaatsen waar we het goede leven uitproberen, om er steeds meer de smaak van te pakken te krijgen.

Jos Douma

Bovenstaand verhaal werd gepubliceerd in het kerkblad van de Protestantse Gemeente Zwolle, Gaandeweg augustus-september 2015

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s