Henk Mijnders: ‘Aandacht, gastvrijheid en rechtvaardigheid maken ons leven tot echt leven!’

henkmijnders(Onderstaande gastblog schreef Henk Mijnders voor het Maandblad Contact van de Christelijke Gereformeerde Kerk Zwolle (oktober-nummer). Met zijn toestemming wordt het hier gedeeld.)

Inspiratie van de ‘buren’

Door Henk Mijnders

Onlangs hadden we een bijeenkomst van de predikanten van de samenwerkende Ichthusgemeenten in Zwolle (GKV, NGK en CGK). Omdat er een nieuwe collega bij was begonnen we met een rondje voorstellen, waarbij ieder iets van zichzelf en zijn kerk vertelde. Collega Jos Douma van de Plantagekerk vertelde iets over het  jaarthema van zijn kerk, en ik vond dat dermate inspirerend, dat ik dacht: laat ik daarover maar eens iets schrijven in ons Contact.

In de Plantagekerk hebben ze de term ‘discipelschap’ vertaald met ‘verlangen naar het goede leven’. Dat vind ik mooi! Misschien is het wel de grootste ‘ontdekking’ in mijn christenleven geweest, dat de term ‘eeuwig leven’ in de bijbel en in het onderwijs van Jezus betrekking heeft op het leven hier en nu. Wie gelooft hééft eeuwig leven. Jezus is gekomen om ons  echt leven te geven,  leven en overvloed! Leven dat uiteindelijk sterker zal blijken te zijn dan de dood. Maar dat leven begint nu. Daarom had Jezus discipelen, leerlingen: zij leerden van Hem hoe leven écht leven wordt, zij leerden van Hem ‘het goede leven’.

Er zijn tijden geweest dat we dachten dat je christen was als je een ‘set waarheden’ accepteerde. Tegenwoordig raken we er steeds meer van overtuigd dat het erom gaat dat je je een ‘set levensinstellingen’ je probeert eigen te maken. Jezus gaf zijn discipelen helemaal niet zoveel theologisch en theoretisch onderwijs,  over de Drie-eenheid, over de uitverkiezing, over de rechtvaardiging. Jezus leerde zijn discipelen leven met God en mensen. In de folder van het jaarthema van de Plantagekerk worden genoemd: aandacht, gastvrijheid en rechtvaardigheid. Nou, daar heb je wel drie zaken die ons leven tot echt leven maken.

Aandacht!

Door de overvloed aan prikkels die wij te verwerken krijgen, zowel op ons werk als in onze vrije tijd, leven we als mensen die veel te snel en onnadenkend hun bord leegeten. En als het leeg is beseffen we dat we vergeten zijn te proeven hoe lekker het was. De kerk wil een plek van stilte zijn zodat we innerlijk tot rust komen. In de kerk proberen we de kernzaken van het leven te verwoorden, zodat we er niet aan voorbij leven. Aandachtig leven wil zeggen dat we oog hebben  voor zegen, soms in heel kleine dingen, echte zegen voortdurend heel de dag.

En dan gastvrijheid.

Wat neemt die in de Bijbel een grote plek in. Openstaan voor medemensen die een plek zoeken waar ze veilig zijn. Soms heel letterlijk, zoals nu met al die vluchtelingen. Maar ook op een meer figuurlijke manier: mensen die wij toelaten in ons hart, en die met alles wat ze te vertellen hebben veilig zijn bij ons en liefdevol door ons worden opgevangen. Niemand kan de hele wereld in huis halen, maar ieder mens kan leren zijn ‘deur’ open te doen.

En rechtvaardigheid.

De wereld staat bol van het onrecht en onwaarachtigheid. Dat we niet langer denken: ze zoeken het maar uit, ’t  is mijn schuld toch niet. Juist dat heeft Jezus niet gedacht en daarom leert hij zijn discipelen ook om zo niet langer te denken.

Hoe leer je nu aandachtig te leven, hoe kan je hart veranderen in een gastvrije ruimte en hoe ontstaat er in je leven een passie voor gerechtigheid? Dat bewerkt de Heilige Geest. En dat doet hij doordat we proberen samen een echte gemeente, een gemeenschap te vormen. In Plantagekerk omschrijven ze die echte gemeenschap met de begrippen: samen lezen, samen delen en samen eten.

Samen eten, delen, lezen

Hoewel ze daar in de Plantagekerk een heel goede reden hebben voor hún volgorden, zet ik deze drie nu even in mijn/onze volgorde. Want zo gebeurt het in onze kringen (de kleine kringen, maar ook allerlei andere kringen). Daar eten we samen, om zo dicht bij elkaar te komen dat we ook minder indrukwekkende kanten van ons leven samen kunnen delen, en dat doen we bij het licht van woorden die we samen lezen.

Facebook

Het christelijk geloof kan niet zonder woorden, zonder uitleg, toerusting. Een gemeentelid van ons is een facebookgroep gestart van mensen die samen op lezen in de Bijbel. Inmiddels hebben ze het evangelie naar Matteus al samen uit. Prachtig om te zien hoe dat allerlei vragen oproept en hoe mensen elkaar helpen antwoorden te vinden. En elke kerkdienst heeft iets van samen lezen. En al onze kringen. Prachtig om samen heel rustig een mooie tekst te proeven en elkaar te vertellen wat woorden met je doen.

Wij doen het dit nieuwe seizoen op onze eigen manier. Maar ik wilde u even laten meekijken over de schutting naar de buren. Ik vond het inspirerend, vandaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s